Wada ukryta auta a sąd

TLDR; Czy ktoś z was kiedykolwiek wygrał sprawę w sądzie o zakup auta z wadą ukrytą? Czy rzeczoznawca był przydatny?

Po raz kolejny przyszło mi kupować auto. Nauczony doświadczeniem, wiem, że prawdopodobnie sprzedający ukryje jakieś mniejsze lub większe (raczej większe) wady.
Kupując moje poprzednie praktycznie od zera napisałem bardzo szczegółową umowę kupna i sprzedaży, która zwierała nawet cytaty sprzedającego. Chciałem tak sobie zapewnić, że w razie wykrycia jakiejś większej usterki niedługo po zakupie, będę mieć solidny fundament pod sprawę w sądzie.
Szybko okazało się, że ubywa oleju, turbo do regeneracji ... koniec końców 15k w naprawy Astry (auto warte nie wiele więcej)
Pytam znajomego mechanika, czy myśli, że mam szansę w sądzie i szybko zgasił mój entuzjazm.

"brałem udział w kilku rozprawach jako rzeczoznawca i żadna nie została wygrana"

następnie mój Ojciec dorzucił

"jak udowodnisz, że 1. sprzedający wiedział o usterkach, skoro ty ich nie wykryłeś przy zakupie 2. że te usterki istniały przy zakupie, a nie ty katowałeś auto na zimnym silniku przez kilka dni po zakupie i ty go zepsułeś?"

Widzę to tak:
uważam, że obiektywnie można stwierdzić, że statystycznie jakieś 97% takich przypadków to oczywiście nieuczciwi sprzedający, zarówno prywatni jak i komercyjni. Każdy z nas wie jak jest. W moralności Polskiej (nie wiem jak jest za granicą) ukrywanie usterek przy sprzedaży auta jest szeroko akceptowalne. Nie chcę teraz zaczynać tego tematu, bo to mógłby być osobny post, ale ile razy słyszałem od bliskich i/lub szanowanych osób "psuje ci się auto? to sprzedaj" (w domyśle oczywiście że sprzedaż się opłaci jeżeli nie powiem o nadchodzących naprawach kupującemu).

Pomimo tego, domyślam się, że w sądzie usłyszałbym kontrargument "Gdyby sąd w takich sytuacjach stawał po stronie kupującego, to nic nie stało by na przeszkodzie temu, żeby jakiś gówniarz kupił sobie używane BMW za 200k, miesiąc katował silnik i po miesiącu zwrócił auto sprzedającemu z dziurami po tłokach w masce"
Nie uważam, że to dobry kontrargument, ale skoro sytuacja wygląda jak wygląda, to chyba dla sądu jest wystarczający?

Problem polega na tym, że samo stwierdzenie „auto miało wadę po zakupie” rzeczywiście nie wystarczy. W sporze kluczowe jest ustalenie **czy wada istniała już w momencie zakupu** i czy można ją powiązać ze stanem auta z tego okresu.

Natomiast nie zgadzam się z twierdzeniem, że sprawy o wady ukryte praktycznie z góry są przegrane. Rzeczoznawca może być bardzo pomocny, ale jego opinia musi odpowiadać na konkretne pytania: **jaka jest przyczyna uszkodzenia, od kiedy ona istniała, czy mogła powstać w okresie użytkowania przez kupującego oraz czy charakter uszkodzenia wskazuje na wcześniejsze zużycie/usterkę.**

Przykładowo – jeżeli kilka dni po zakupie wychodzi poważna awaria silnika, a rzeczoznawca jest w stanie wykazać, że jej przyczyną był proces zużycia lub uszkodzenie, które musiało rozpocząć się znacznie wcześniej, to argument „kupujący sam zepsuł auto” nie jest już taki prosty.

Bardzo ważna jest też dokumentacja. Ogłoszenie, korespondencja ze sprzedającym, treść umowy, faktury, diagnostyka wykonana przed zakupem i bezpośrednio po nim, zdjęcia, nagrania, historia serwisowa – wszystko to może mieć znaczenie dowodowe.

Co do argumentu „gdyby sąd zawsze stawał po stronie kupującego, to można by kupić BMW za 200 tys., katować je miesiąc i oddać z dziurą w silniku” – przecież właśnie dlatego sąd nie powinien automatycznie stawać po stronie kupującego. **Kupujący musi wykazać, że wada była objęta odpowiedzialnością sprzedającego.** Jeżeli uszkodzenie powstało wskutek jego użytkowania po zakupie, to nie powinien wygrać.

Z drugiej strony sprzedający również nie powinien być automatycznie chroniony tylko dlatego, że kupujący nie potrafił wykryć wady podczas oględzin. „Nie zauważyłem przy zakupie” nie oznacza przecież „wady nie było”.

Moim zdaniem największy problem jest właśnie w tym, że ludzie kupują samochód za kilkadziesiąt czy kilkaset tysięcy złotych, robią 20-minutową jazdę próbną i później próbują dochodzić swoich praw, kiedy okazuje się, że samochód ma poważne problemy. **Najlepszym dowodem jest często nie proces po zakupie, tylko dobra dokumentacja stanu samochodu przed zakupem.**

Dlatego przed zakupem warto zrobić niezależną inspekcję, diagnostykę i – w przypadku drogiego auta – mieć pisemny raport. Nie daje to oczywiście gwarancji, że samochód nigdy się nie zepsuje, ale zdecydowanie zmienia sytuację dowodową, jeśli awaria pojawi się chwilę po zakupie.